Wśród najbardziej znanych architektów neoklasycznej w Saint Petersburg (w tym pracujących w stylu empire były Jean-Baptiste de la Mothe Vallin Imperial Academy of Arts, Mały Ermitaż, Gostiny Dvor, New Holland Arch, Kościół św Katarzyny, Antonio Rinaldi Marble Palace, Jurij Felten Stary Ermitaż, Chesme Kościoła, Giacomo Quarenghi Akademia Nauk, Hermitage Theatre, Jusupow Palace, Andrey Voronikhin Instytut Górnictwa, Kazan Cathedral, Andreyan Zakharov budynek Admiralicji, Jean-François Thomas de Thomon Spit z Vasilievsky Island, Carlo Rossi Yelagin Palace, Pałacu Michajłowskiego, Alexandrine Theatre, Senatu i Synodu Budynki, Budownictwo ogólne Personel, projektowanie wielu ulic i placów, Wasilij Stasow Moskwa Łuk Triumfalny, Trinity Cathedral i Auguste de Montferrand Katedra św Izaaka, Kolumna Aleksandra. Zwycięstwo nad napoleońskiej Francji w Wojnie Ojczyźnianej 1812 roku uczczono wiele zabytków, w tym kolumny Alexander przez Montferrand, wzniesiony w 1834 roku i Narva Bramy triumfalne.|W 1840 roku klasycystycznej architektury ustąpił różnych stylów romantyk, które dominowały aż do 1890 roku, reprezentowana przez takich architektów jak Andriej Stackenschneider Maryjskiego Palace, Beloselsky-Belozersky Palace, Nicholas Palace, Nowe Michael Palace i Konstantin Thon Moskovsky Rail Terminal . Z wyzwolenie chłopów podejmowanych przez Aleksandra II w 1861 roku i rewolucji przemysłowej, napływ byłych chłopów do stolicy znacznie wzrosła. Słabe gmin spontanicznie powstały na obrzeżach miasta. Sankt Petersburg przekroczyła Moskwie w populacji i wzrostu przemysłowego i wyrosła na jedną z największych miast przemysłowych w Europie, z główną bazą marynarki wojennej w Kronsztadzie, rzeki i portu morskiego.|Do marca 1918 wojska niemieckie zaatakowały Governorate Estonii obecnie część Estonia zagrażając tym samym Piotrogrodzie z bombardowania i inwazji, a anty-sowieckich żołnierzy tworząc tam w celu podjęcia kapitału, jak również. Tak więc w dniu 12 marca 1918 roku, Sowieci zostali zmuszeni do przeniesienia rządu do Moskwy. Podczas następnych wojny domowej w 1919 roku ogólne Judenicza naprzód z Estonii powtórzył próbę uchwycenia miasta, ale Lew Trocki mobilizacji wojska i zmusił go do odwrotu. 26 stycznia 1924 roku, pięć dni po śmierci Lenina, Piotrogród został przemianowany na Leningrad. Później kilka ulic i innych toponimów zostały przemianowane odpowiednio. Miasto ma ponad 230 miejsc związanych z życiem i działalnością Lenina. Niektóre z nich zostały przekształcone w muzea, [20], jak również krążownik Aurora - symbol Rewolucji Październikowej i najstarszy statek w rosyjskiej marynarki wojennej.|W latach 1920-1930 ubogich przedmieściach zostały zrekonstruowane w regularnie planowane gmin. Architektury konstruktywistycznej kwitło w tym czasie. Obudowa została znacjonalizowana, wielu "burżuazyjną" mieszkania były tak duże, że wielu ludzi, którzy wcześniej mieszkali w slumsach teraz wspólne tych "wspólnych" apartamenty kommunalkas. W 1930, 680dności żyło w takich mieszkań. W 1935 roku nowy ogólny plan został nakreślony, w którym miasto powinno rozwijać się na południe. Konstruktywizm została odrzucona na rzecz bardziej pompatyczny architektury stalinowskiej. Przeniesienie centrum miasta dalej od granicy z Finlandią, Stalin przyjął plan budowy nowego ratusza z wielkim placu obok na południowym krańcu Moskovsky Prospekt, które mogłyby w ten sposób stać się nowym głównej ulicy Leningradu. Jednak po wojnie radziecko-fińskiej granicy została przesunięta na północ, i Newski Prospekt z Placu Pałacowym utrzymane funkcji i roli centrum miasta.)