W 1872 roku eksperymentował z fenolu i formaldehydu, prawie wyprzedzenia później odkrycie Leo Baekeland jest z bakelitu. W 1881 roku Royal Society of London otrzymał Baeyer Davy Medal za pracę z indygo. On został wybrany Zagranicznych Honorowego Członka Amerykańskiej Akademii Sztuki i Nauki w 1884 roku. W 1905 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii w uznaniu zasług w rozwoju chemii organicznej i przemysłu chemicznego, w swojej pracy na organicznych barwników i związków hydroaromatic. Nazwa Baeyer jest wymawiane jak angielskie słowo nabywca. Jego prawdziwe nazwisko Johann Friedrich Wilhelm Adolf Baeyer, ale przez większość życia był znany po prostu jako Adolf Baeyer. Na jego pięćdziesiąte urodziny był podniesiony do dziedzicznej szlachty, zmieniając jego nazwę na Adolf von Baeyer.