bali4
Komodo
Komodo, jeden z najbardziej znanych parków narodowych w Indonezji, zawdzięcza swą sławę monstrualnych rozmiarów waranowi z Komodo - największej współcześnie występującej jaszczurce świata. Park obejmujący wyspę Komodo, okoliczne wysepki: Padar, Rinca i Gili Motong oraz część Flores, zajmuje teren o powierzchni 750 km kw. Jego granice wyznaczają mniej więcej zasięg występowania warana. W pagórkowatym krajobrazie parku dominują nagie, bezleśne zbocza, szczególnie strome w pobliżu szczytu Toda Klea na Komodo. Nieregularna linia brzegowa charakteryzuje się wdzierającymi się często w morze skalistymi cyplami, strome brzegi przybierają niekiedy formę klifów przerywanych odcinkami płaskich, piaszczystych plaż.
Mocno natlenione, w wyniku silnych prądów morskich i bogate w składniki odżywcze morze wokół Komodo jest środowiskiem życia wielkiej rozmaitości organizmów. Wiele raf koralowych zostało zdewastowanych w wyniku rabunkowej eksploatacji, najpiękniejsze fragmenty zachowały się u północno-wschodnich wybrzeży Komodo oraz południowo-zachodnich wybrzeży Rinca i Padar. Najbardziej charakterystycznym elementem szaty roślinnej Komodo jest imponująca palma, borasus wachlarzowaty, typowa dla terenów suchych.
Fragmenty lasów monsunowych z kilkoma endemicznymi gatunkami roślin zachowały się jedynie tam, gdzie nie dociera wzniecany przez człowieka ogień: w głębokich dolinach i u podnóża wzgórz. Wszystkie większe ssaki zostały sprowadzone na Komodo przez człowieka, w lasach porastających wzgórza spotyka się za to rodzime gatunki płazów, węże i jaszczurki. Awifauna z takimi gatunkami, jak kakadu i dziwogłowy zdradza wyraźne wpływy australijskie. Najważniejszym problemem dla władz parku je
Komodo, jeden z najbardziej znanych parków narodowych w Indonezji, zawdzięcza swą sławę monstrualnych rozmiarów waranowi z Komodo - największej współcześnie występującej jaszczurce świata. Park obejmujący wyspę Komodo, okoliczne wysepki: Padar, Rinca i Gili Motong oraz część Flores, zajmuje teren o powierzchni 750 km kw. Jego granice wyznaczają mniej więcej zasięg występowania warana. W pagórkowatym krajobrazie parku dominują nagie, bezleśne zbocza, szczególnie strome w pobliżu szczytu Toda Klea na Komodo. Nieregularna linia brzegowa charakteryzuje się wdzierającymi się często w morze skalistymi cyplami, strome brzegi przybierają niekiedy formę klifów przerywanych odcinkami płaskich, piaszczystych plaż.
Mocno natlenione, w wyniku silnych prądów morskich i bogate w składniki odżywcze morze wokół Komodo jest środowiskiem życia wielkiej rozmaitości organizmów. Wiele raf koralowych zostało zdewastowanych w wyniku rabunkowej eksploatacji, najpiękniejsze fragmenty zachowały się u północno-wschodnich wybrzeży Komodo oraz południowo-zachodnich wybrzeży Rinca i Padar. Najbardziej charakterystycznym elementem szaty roślinnej Komodo jest imponująca palma, borasus wachlarzowaty, typowa dla terenów suchych.
Fragmenty lasów monsunowych z kilkoma endemicznymi gatunkami roślin zachowały się jedynie tam, gdzie nie dociera wzniecany przez człowieka ogień: w głębokich dolinach i u podnóża wzgórz. Wszystkie większe ssaki zostały sprowadzone na Komodo przez człowieka, w lasach porastających wzgórza spotyka się za to rodzime gatunki płazów, węże i jaszczurki. Awifauna z takimi gatunkami, jak kakadu i dziwogłowy zdradza wyraźne wpływy australijskie. Najważniejszym problemem dla władz parku je
Adres www: http://52.138.225.4
