Nie mam zamiaru już dłużej prowadzić tak st
Biznes, który dostałem po dziadku, jest po prostu nieopłacalny ! Ja wiem, że biznes kaletniczy wtedy był naprawdę niezłym, wręcz wymarzonym biznesem. Niemniej obecnie jeśli komuś popsuje się torebka, to najczęściej ją wyrzuca i nabywa sobie nową. Nie widzi potrzeby dawania ją zakładowi do naprawy, a tym bardziej płacenia takich pieniędzy, jakie byłyby odpowiednie. Już wiele razy miałem przykre rozmowy dotyczące cen, bo niektórym się wydaje, iż powinna być to kwota nie wyższa niż u krawca, gdy przyszywają nowy guzik lub zawężają spodnie. Nie wiedzą, ile pracy i wysiłku trzeba włożyć w to, by wystawiona na widok publiczny kosztowna torba nie miała ani jednej wady wskazującej na to, iż była kiedykolwiek naprawiana czy cerowana...
Jestem na ten biznes tak jakby skazany. Zakład dziadka miał otrzymać ojciec, który bardzo umiał się w tym wszystkim znaleźć. Był do tego uczony, skończył odpowiednią szkołę i najważniejsze - zawsze chciał to robić. Ale to nie koniec - matka uwielbia projektować torebki, które potem razem szyli i składali.
Mnie ten temat absolutnie nie interesował. Zawsze chciałem być budowniczym i moje zdanie na ten temat się nie zmieniło. Przykry zbieg okoliczności sprawił jednak, iż ojciec umarł przed dziadkiem, który nigdy się z taką stratą nie pogodził. Koniec końców w testamencie zapisał wszystko na mnie, ale nie miał ku temu przekonania. Ja też. I oboje mieliśmy rację - nie potrafię poprowadzić tej firmy tak, aby przynosiła zyski. Nie dość, że osób zainteresowanych i tak jest mało, to jeszcze ja sam ich jakoś bardzo nie umiem namówić do tego, że warto. Dziadek roztkliwiał się nad każdą przyniesioną torebką, herbatą poczęstował, pogadał, stworzył więź i nagle zwykła torebka wzrastała do rangi symbolu młodości, zakochania czy monografii rodziny. Dzięki temu ciężko by
Jestem na ten biznes tak jakby skazany. Zakład dziadka miał otrzymać ojciec, który bardzo umiał się w tym wszystkim znaleźć. Był do tego uczony, skończył odpowiednią szkołę i najważniejsze - zawsze chciał to robić. Ale to nie koniec - matka uwielbia projektować torebki, które potem razem szyli i składali.
Mnie ten temat absolutnie nie interesował. Zawsze chciałem być budowniczym i moje zdanie na ten temat się nie zmieniło. Przykry zbieg okoliczności sprawił jednak, iż ojciec umarł przed dziadkiem, który nigdy się z taką stratą nie pogodził. Koniec końców w testamencie zapisał wszystko na mnie, ale nie miał ku temu przekonania. Ja też. I oboje mieliśmy rację - nie potrafię poprowadzić tej firmy tak, aby przynosiła zyski. Nie dość, że osób zainteresowanych i tak jest mało, to jeszcze ja sam ich jakoś bardzo nie umiem namówić do tego, że warto. Dziadek roztkliwiał się nad każdą przyniesioną torebką, herbatą poczęstował, pogadał, stworzył więź i nagle zwykła torebka wzrastała do rangi symbolu młodości, zakochania czy monografii rodziny. Dzięki temu ciężko by
Adres www: http://201.164.248.51
W Polsce jakiś czas temu rośnie ruch w obszarze rynku mieszkaniowego, jedni kupują, drudzy sprzedają, jeszcze...