Hodowla kóz
Kozy należą do drobnego inwentarza. Są zwierzętami długo żyjącymi, samice do 25 lat, a samce do 17 lat. Mleczne wykorzystanie kóz , a ponadto wykorzystanie rozpłodowe kozłów trwa do 7 lat. Przyjmuje się, że protoplastami dzisiejszej kozy są występujące w stanie dzikim do chwili obecnej. Człowiek od zarania dziejów starał się utrzymywać kozy w swoim obejściu i obsługiwać je w celu pozyskiwania mleka, mięsa, skór, a nawet od ras wełnisty, wełny. O kozach spotykamy wzmianki w starych utworach epickich. Do Europy kozy dotarły w drugiej połowie VII tysiąclecia p.n.e. Przedostały one razem z migrującymi ludźmi z Azji Mniejszej. W Polsce w okolicach Złoczowa i Krzeszowic były odkrye na początku XX wieku czaski kóz, które możliwe, że zostały przodkami dzisiejszej kozy domowej. Hodowla kóz w Polsce przechodziła zróżnicowane koleje losu. Najstarsze wiadomości na zagadnienie liczebności pogłowia tych zwierząt pochodzą z roku 1921. Krajowe pogłowie w tym czasie wynosiło mniej więcej 384 tysięcy egzemplarzy. Jednak w roku 1937 liczebność kóz wzrosła do około 400 tysięcy. W okresie tym kozy utrzymywane zostały na obrzeżach miast, w większości przez ludzi biednych, którzy nie posiadali indywidualnych ziem. Zwierzęta te żywiono w okolicach dróg i w przydrożnych rowach.
Adres www: http://118.211.250.167
