Grypa. Wirusy i szczepienia
Grypa znana jest od starożytności, niemniej jednak cały czas groźna mimo postępu medycyny. Chorujemy na nią kilkakrotnie, nie uzyskując odporności, tak jak w przypadku wielu innych zakaźnych chorób. Walka z nią oznacza podejmowanie coraz to nowszych zadań. A winien temu jest wirus powodujący chorobę. Wirus grypy wyodrębniony został w latach trzydziestych minionego stulecia.
Wyszczególniono gatunki wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie tylko dla człowieka; wirus A atakuje człowieka, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z owych trzech wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, wręcz marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy lub nieznaczne objawy tej choroby, przede wszystkim pośród dzieci.
Typy A i B wywołują jednakże zachorowania na dużą i potężną skalę: A odpowiada za pandemie nawracające zwykle co kilkanaście lub kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące około co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich rodzajów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze skutki ma natomiast skok antygenowy właściwy wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, aby jednak szczepić się co roku. Co najmniej po to, żeby ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się niemal w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w następnym sezonie epidemicznym.
Wyszczególniono gatunki wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie tylko dla człowieka; wirus A atakuje człowieka, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z owych trzech wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, wręcz marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy lub nieznaczne objawy tej choroby, przede wszystkim pośród dzieci.
Typy A i B wywołują jednakże zachorowania na dużą i potężną skalę: A odpowiada za pandemie nawracające zwykle co kilkanaście lub kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące około co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich rodzajów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze skutki ma natomiast skok antygenowy właściwy wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, aby jednak szczepić się co roku. Co najmniej po to, żeby ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się niemal w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w następnym sezonie epidemicznym.
Adres www: http://130.83.50.69
