Grypa. Wirusy i szczepienia
Grypa znana jest od starożytności, niemniej jednak nadal groźna pomimo postępu medycyny. Chorujemy na nią wielokrotnie, nie uzyskując odporności, tak jak w przypadku wielu innych zakaźnych chorób. Walka z nią znaczy podejmowanie coraz to nowych wyzwań. A winien temu jest wirus powodujący chorobę. Wirus grypy wyodrębniony został w latach 30-tych minionego wieku.
Wyszczególniono rodzaje wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie tylko dla człowieka; wirus A atakuje ludzi, inne ssaki, a nawet ptaki. Z tych 3 wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, nawet marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy lub nieznaczne objawy tej choroby, głównie wśród dzieci.
Rodzaje A i B wywołują natomiast zachorowania na dużą i wielką skalę: A odpowiada za pandemie powtarzające się zazwyczaj co kilkanaście albo kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące około co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich rodzajów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze konsekwencje ma natomiast skok antygenowy przypisywany wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, żeby jednak szczepić się każdego roku. Choćby po to, by ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się niemalże w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w następnym sezonie epidemicznym.
Wyszczególniono rodzaje wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie tylko dla człowieka; wirus A atakuje ludzi, inne ssaki, a nawet ptaki. Z tych 3 wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, nawet marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy lub nieznaczne objawy tej choroby, głównie wśród dzieci.
Rodzaje A i B wywołują natomiast zachorowania na dużą i wielką skalę: A odpowiada za pandemie powtarzające się zazwyczaj co kilkanaście albo kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące około co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich rodzajów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze konsekwencje ma natomiast skok antygenowy przypisywany wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, żeby jednak szczepić się każdego roku. Choćby po to, by ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się niemalże w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w następnym sezonie epidemicznym.
Adres www: http://72.162.161.185
